Zondag 14 oktober 2018

Vandaag na een heerlijk ontbijt naar de kerk in Rubengera gelopen waar ook de zusters van Bethel naar toe gaan.

Wat een feest weer. Wij werden als groep ook nog even naar voren geroepen en een voor een voorgesteld. Ook tijdens deze kerkdienst wederom heel veel zang en dans. De kinderen van de basisschool waren ook in de kerk aanwezig. We hadden vrijdag al vernomen bij ons bezoek aan de school dat de kinderen zouden gaan zingen in de kerk. Zo klein en al voor ritme. In een woord GEWELDIG.

Ik, Saskia, ben met de kinderen meegegaan naar de zondagsschool. Een stuk of zestig kinderen die in een soort van lokaal bij elkaar op de grond gaan zitten. Ik verstond er niet veel van maar er werd met de kinderen gezongen en een verhaal verteld. Ook kregen alle kinderen een banaan. Voor sommige kinderen was dit waarschijnlijk ook gelijk hun ontbijt (gezien de versleten kleding en de bolle buikjes en wangen). Ik was natuurlijk een aparte verschijning in de zondagsschool. Alle kinderen wilde even aan me zitten om te kijken of ik niet afgeef. Nadat de kinderen de banaan op hadden gegeten was het weer tijd om bij de andere in de kerk te gaan zitten om de kerkdienst met z'n alle af te sluiten.

Na de afsluiting lopen we terug naar Bethel onderweg krijg ik ineens een idee. Astrid, Jolanda en ik hebben gisteren lappen stof gekocht om jurken van te maken. De lappen stof zijn aardig groot en wij willen heel graag dat er van de overgebleven stof jurkjes voor de allerarmste kindjes worden gemaakt. Dit idee met een zuster gedeeld en dit gaat morgen meer vorm krijgen.

Na wederom van een warme en uitgebreide lunch te hebben genoten, hebben wij een vrije middag. Maar voor wie wil is er de mogelijkheid om met Polykarp mee de bergen in te gaan om de waterval te bekijken. De meesten kiezen ervoor om de middag te gebruiken om uit te rusten.

Een klein groepje besluit om ondanks de regen toch naar de waterval te gaan. De rit op zich is al heel mooi. Wij rijden door een prachtig, groen landschap. Af en toe een gehuchtje maar vooral veel groen. Omdat het regent is het stil op de wegen. De meeste mensen staan de schuilen onder een afdakje of zitten binnen. Naast de geasfalteerde hoofdweg loopt aan weerskanten een goot van ongeveer een halve meter diep. Je ziet het water dat naar beneden komt er gewoon doorheen kolken. En geen helder water, nee rood/bruin water van de vele aarde die meekomt met het water.
Na ongeveer een half uur rijden komen wij aan bij de waterval ook de waterval is rood/bruin gekleurd. Omdat het nog steeds regent geeft Polykarp aan dat hij nog even verder rijdt en later terugkeert naar de waterval als het droog is.

Wij rijden verder door de bergen, Polykarp laat ons de hoogste berg in de omgeving zien. Bij helder weer kun je Rubengera en het complex van de zusters hier vandaan zien liggen. Het is inmiddels gestopt met regenen maar omdat de temperatuur hier hoog is verdampt het water en wordt het nevelig. Geen helder weer dus.

Wij rijden terug naar de waterval en stappen uit om foto’s en filmpjes te maken. Wat een kolkende massa komt daar naar beneden. Polykarp vertelt dat in de regentijd het water van de waterval en de rivier daar onder altijd rood/bruin is maar in de rest van het jaar gewoon helder. Er stroomt dus altijd water uit de bergen de rivier in. Dat verklaart waarom het land zo groen is.

Wij gaan weer terug naar de zusters. Onderweg zien wij vrouwen die in de goten langs de weg de was in de goten doen. Onbegrijpelijk! Het water zit vol modder. Het lijkt ons dat kleding niet echt schoon wordt. Weer een eindje verder zien wij een jongen zichzelf wassen in diezelfde goot. Wij zien hem water over zijn hoofd gooien. Als je dit ziet begrijp je wel waarom de locale bevolking vaak ruikt.

De avondmaaltijd gebruiken wij weer bij de zusters. Heel gezellig en ondanks taalbarrières ontstaan er toch leuke gesprekken. Na de maaltijd gaan wij nog even wat drinken bij zuster Dorien en Jan. Morgen weer een nieuwe dag.